Enige maanden geleden kreeg Sharon het idee om (weer) eens met haar fiets op pad te gaan en een meerdaagse fietstocht te gaan doen. In september 2017 fietsten wij al eens samen in twee dagen een rondje om de ‘Zuiderzee’ van zo’n 370 kilometer. Ook al een ideetje van Sharon 😉 Dit keer ging ik niet mee, maar gelukkig besloot ze na afloop wel haar ervaringen op te schrijven, zodat wij mee kunnen genieten. Ik krijg er spontaan weer zin van in een meerdaagse fietstocht!

Door Sharon Sandig

En zo stond ik, op een zonnige donderdag in juli, met mijn racefiets en rugzak op station Castricum te wachten op de trein naar Maastricht. Op internet had ik wat rond gezocht en vond ik een website met lange fietsroutes in Nederland. Daar zag ik de LF7 route, ook wel ‘Oeverlandroute’ genoemd. Een fietsroute die start in Maastricht (of eigenlijk net daarbuiten, in België) en loopt tot Schoorl. Alles bij elkaar een afstand van ongeveer 385 km, voornamelijk langs water. Ik had besloten de route op te knippen in drie delen, zodat ik dagelijks even meer dan 100 km voor de boeg had.

Oeverlandroute: dag 1

Oeverlandroute MaastrichtDe trein naar Maastricht arriveerde op tijd en samen met een andere fietser, die toevallig ook naar Maastricht ging, begon ik aan mijn drie uur durende treinreis. Eenmaal aangekomen in Maastricht heb ik even een startfoto genomen en mijn navigatie aangezet, die mij naar het startpunt van de route in Kanne (B) bracht. En daar ging dan mijn tocht echt beginnen.

De eerste kilometers van de tocht voeren mij langs het Prins Albert Kanaal, waarbij de route langzaam afboog en verder voer langs de Maas. Ik werd op mooie vergezichten, fantastische natuur en heerlijke lang uitstrekkende fietspaden getrakteerd. Wat is het toch mooi om dit op de fiets allemaal te kunnen zien. Na heel wat Belgische kilometers, passeerde ik ter hoogte van Thorn de grens met Nederland, waar ik mezelf even op een bankje neer liet zakken.

Oeverlandroute ThornHier kon ik mezelf nog een klein beetje historie van Thorn bijbrengen. Ik vervolgde mijn weg door Thorn, waarbij ik Kasteelhoeve de Grote Hegge passeerde. Een sfeervol pand, omgeven door natuur en een fantastische ‘Kasteeltuin’. En een opvallende verschijning in de omgeving van Thorn, aangezien deze locatie niet wit geschilderd is. De hoeve is opgetrokken uit oude bakstenen, boogramen en ouderwetse raambekleding. Vanaf Thorn vervolgde ik mijn tocht door bosachtig gebied in de richting van Grathem, Nederweert en Ospel. Veel weidse uitzichten, landerijen, zand/grindpaden en circa 109 km later kwam ik uit bij mijn slaapplaats van vandaag in Someren-Heide.

Minicamping de heksenheuvelEen kleine camping genaamd ‘Minicamping de Heksenheuvel’ had ik gekozen als uitvalsbasis. Hier had ik een chaletje gereserveerd, ook wel trekkershut genoemd. Een schattig hutje, op een prima locatie. De camping was voorzien van alle gemakken. Een mooi ruim campingveld, een zeer net douchegebouw en zelfs een recreatieruimte, voorzien van alle benodigdheden. Ik liet een pizza bezorgen door de plaatselijke bezorgdienst en genoot lekker van de rest van mijn avond op mijn terrasje voor mijn chalet.

Oeverlandroute: dag 2

Na een goede nacht slaap, stond ik de volgende dag rond 8:00 uur op. In mijn rugzak had ik een zak met krentenbollen mee. Deze konden mooi als ontbijt dienen, aangezien ik daar verder niets voor geregeld had. Nadat ik mijn spullen weer terug in mijn rugzak had gestopt en mijn fiets weer buiten neer had gezet was het tijd om gedag te zeggen en weer door te fietsen. De route van vandaag zou mij vanaf Someren-Heide via Eindhoven en Den-Bosch naar Asperen brengen. Een vriendin van mij, was zo enthousiast over mijn tocht, dat zij besloot een stukje met mij mee te fietsen. We hadden onderweg een locatie opgezocht waar we elkaar zouden ontmoeten. Op de weg daarheen mocht ik over de Lieropse Heide fietsen. Ook hier weer genoten van de heerlijke natuur. Alhoewel de grind- en zandpaden hier weinig weg hadden van fietspaden. Het levert wel fantastische plaatjes op.

Oeverlandroute Lieropse Heide

Nadat ik ongeveer 15 km over de grindpaden gestuiterd was, kwam ik aan op de afgesproken locatie. Al snel zag ik mijn vriendin ook aan komen fietsen. Snel aten we even wat, voordat we opstapten en onze weg vervolgden richting Eindhoven. Heerlijk om samen een stukje op te fietsen, lekker bij te praten en te genieten van alles wat er te zien is onderweg. Natuurlijk was ze erg benieuwd naar de eerste dag van mijn tocht en zo fietsen we al snel Eindhoven in.

Oeverlandroute EindhovenNadat we ons door Eindhoven geworsteld hadden, fietsen we dwars door de landerijen en groene vlakten in de richting van Den-Bosch. Onderweg stopten we, om lekker uitgebreid te lunchen. We waren er ook gewoon ontzettend aan toe, wat een warmte! En dan was ik in totaal pas 55 km onderweg. Ik had ongeveer hetzelfde aantal kilometers nog te gaan. Na de lunch stapten we weer op de fiets, om via slingerweggetjes, parallel aan de Dommel Den- Bosch in te fietsen. Aldaar namen we lekker nog even de tijd voor ijsje samen.

Na het ijsje namen we afscheid van elkaar. Zij zou vanaf hier de auto terug pakken naar huis en ik zou mijn weg vervolgen richting Asperen. Daar had ik voor die nacht een hotel geboekt. Dus ik stapte weer op mijn fiets en zocht eventjes naar de juiste route om Den-Bosch uit te komen. Daarna reed ik over verschillende dijkjes in de richting van de Maas. Hier volgde een serie pontjes (lees: drie in een tijdbestek van 30 minuten), om mij de Maas en later ook de Waal over te brengen.

Oeverlandroute wielrennenEen vrouw alleen, met een racefiets en een rugzak, roept blijkbaar toch vragen op. Meerdere keren werd mij gevraagd waar ik vandaan kwam en waar ik naartoe ging. En misschien wel de belangrijkste vraag van de dag die meerdere keren werd gesteld: is het niet véél te warm om te fietsen? Met de laatste pont over de Waal was ik gelukkig ook bijna direct op mijn bestemming van vandaag aangekomen, Asperen. In totaal had ik op dag twee 116 km afgelegd. Bij het hotel heb ik lekker de tijd genomen om uitgebreid te douchen, wat te eten en daarna nog even mijn boekje te lezen. Net als de voorgaande dag ging ik op tijd slapen, want er lag nog een lange fietsdag in het verschiet.

Oeverlandroute: dag 3

Oeverlandroute Maastricht AlkmaarDe ochtend begon weer zo rond een uur of 8. Ik had een kamer met ontbijt geboekt, dus ik kon ’s ochtends genieten van een zeer uitgebreid ontbijtbuffet. Ik koos ervoor om mezelf niet helemaal vol te stouwen, aangezien ik al snel weer op de fiets zou stappen om mijn route te vervolgen. Het hotel lag zo goed als naast de route, dus ik kon binnen no-time de route weer oppikken. Ik moest eerst even de bebouwing van Leerdam trotseren, om daarna weer van de weidse uitzichten te kunnen genieten. Al snel reed ik weer tussen de groene velden. Over de dijk langs het kanaal vervolgde ik mijn weg in de richting van de Provincie Utrecht. Mijn navigatie had ondertussen besloten dat het eindpunt hier ergens moest zijn, dus de routeaanwijzingen moest ik vanaf dat moment toch echt vanaf de borden gaan aflezen. Er liep nog wel een soort van richtinglijn over mijn Garmin, maar aanwijzingen werden niet meer gegeven. Ach, ook dat komt wel goed. Ik had nog slechts zo’n 100 km te gaan (haha).

Liv dames racefietsBij Vianen stak ik met mijn eerste pont van deze dag de Lek over. Blijkbaar had ik mazzel, want het was niet alleen mijn eerste pont van vandaag, maar ook de eerste pont van de kapitein van vandaag. Samen met een aantal senioren werd ik aan de overzijde afgezet, ter hoogte van Nieuwegein. Vanaf daar kwam een stuk wat ik het beste kan omschrijven als een lijdensweg. Dwars door Nieuwegein en Utrecht kon ik de route vervolgen. Aangezien ik toe was aan een pauze en echt niet langer kon wachten om even te eten en te drinken, stopte ik midden in Utrecht om de welverdiende rust te nemen. Aan een grachtje uiteraard, want het is niet voor niets de ‘Oeverlandroute’.

Daarna volgde een stuk slingeren langs de Vecht. Met veel, of beter gezegd, heel veel ophaalbruggetjes. En aangezien het zaterdag was en ontzettend mooi, zonnig weer heb ik daar heel wat minuten stil gestaan om de bootjes voorbij te zien varen. Soms gingen de slagbomen bij de bruggetjes na het sluiten helaas niet meer omhoog, dus dat werd omfietsen. Gelukkig was het niet heel ver naar de volgende brug.

Oeverlandroute SchoorlVanaf Loenen aan de Vecht kwam ik bekender gebied. In deze regio heb ik de afgelopen jaren al meerdere toertochten gereden. Via het Abcoudemeer reed ik door langs de Amstel Amsterdam in. Ook hier mocht ik uiteraard weer dwars doorheen, want zo loopt de route nou eenmaal. Ook hier geldt, op zaterdag is dat best wel een uitdaging. Na de ongeveer 300 km, die ik al had afgelegd, kon ik deze uitdaging ook nog wel aan. Nadat ik Amsterdam achter me had gelaten, was het erg noodzakelijk om het vocht even aan te vullen. Het was ook deze dag zeer warm en het flinke aantal kilometer hakte er flink in. Ik vond een terrasje aan het water en bestelde voor mezelf niet één, maar twee drankjes.

De laatste kilometers naar huis waren zwaar, echt zwaar. Na nog een aantal keer gestopt te zijn om wat te eten had ik nog 10 km te gaan naar Heemskerk. Ik heb nog nooit zo opgezien tegen 10 km. Maar ook die laatste kilometers gingen voorbij en na in totaal 356 km kwam ik thuis aan, waar mijn man al voor me klaar stond met een koud blikje drinken en een knuffel… Moe maar voldaan!