Luisteren naar je lijf, blog nr…..

Wie mij op Instagram volgt, is het vast al wel opgevallen dat ik de laatste tijd meer in het zwembad lig dan dat ik op de fiets zit. Fietsdipje? Nee, mijn lijf wil niet zo… Al sinds ik terug ben uit Portugal ben ik bezig mijn balans terug te vinden. (Dat laatste geldt overigens niet alleen fysiek; bijzonder hoeveel impact zo’n reis kan hebben). En dat is nog een hele klus. Vandaag deel ik het ‘getob’ met mijn lijf in een persoonlijk blog. Want ik ben vast niet de enige…

Vijf weken fietsen door Portugal

Ecovia do LitoralZoals je misschien wel weet, fietste ik in april van het zuiden van Portugal naar het noorden van Spanje. Bijna dagelijks trapte ik daar gemiddeld 70 kilometer weg op mijn fiets met zo’n 25 kilo aan bagage. Heerlijk was het, zeker als het zonnetje scheen. Waar ik in Nederland nog wel eens snel last van mijn rug krijg, zorgde de warmte voor een ontspannen reis. Ik deed het overigens ook rustig aan hoor, maar af en toe moest ik me toch flink inspannen om een heuvel op te komen. Onder mijn rackpack had ik wel een yogamatje geklemd, om mijn spieren na een dag fietsen te strekken. Ik ken mijn lijf namelijk al wat langer ;-) Alleen na een paar weken vond ik het na een dag fietsen wel genoeg geweest en gebruikte ik dat matje steeds minder. Pas na mijn reis kreeg ik daar spijt van…

 

Uit balans

Elfstedentocht ChickfietstTijdens mijn reis had ik me voorgenomen om bij terugkomst weer meer yoga en pilates te gaan doen. Na 20 jaar gestuntel met mijn onderrug bleek dat voor mij het beste te werken ter preventie. Amper een week na terugkomst meldde ik me al aan voor proeflessen bij twee verschillende yogastudio’s in de buurt. Ik bleek nog verder te zijn afgezakt dan gedacht. De simpelste oefeningen bezorgden me al flinke rugpijn. Ondertussen fietste ik flink hard door, want de Elfstedentocht en het Team Chickfietst Eifelweekend kwamen eraan. Kort voor dat weekend besloot ik mijn fysio maar weer eens te bellen. Ik realiseerde me steeds meer dat de pijn uit de spierspanning in mijn benen kwam. En dat begon nu toch wel irritant te worden…

Naar de fysio

Ik maakte een afspraak voor na het Eifelweekend, omdat ik eerder een behandeling vlak voor zo’n weekend had gepland. Dat resulteerde weliswaar in een ontspannen bilspier, maar ook in een rug die zo verkrampte dat ik niet meer zelf terug naar huis kon rijden. Daar had ik wel van geleerd… De fysio concludeerde al snel dat de spieren in mijn billen inderdaad weer in de knoop zaten. Er liep zelfs een boosdoener richting mijn knie. Het was inmiddels zo erg geworden, dat hij het als manueel therapeut niet los kreeg. Ai… ik schrok. Maar nog niet genoeg. Ik maakte een afspraak met een collega voor dry needling. Dat hielp wel iets, maar toen ik de week erna weer op de fiets stapte voor een Team Chickfietst ritje van amper 80 kilometer merkte ik dat dat teveel was. (Alleen gaf ik dat natuurlijk niet toe, want ik wilde de anderen niet tot last zijn). Slik. Ik had net de Rapha Women’s 100 gepland, dus minder fietsen zat er ook nog even niet in. Weer bezocht ik de fysio voor een dry needling behandeling. Het haalde amper wat uit. Nog een slik. Nu moest ik echt op gaan passen. Maar wat is dat moeilijk als fietsen je leven is…

Goed voor mezelf zorgen

Toen ik weer bij de fysio was, zei ik tegen haar dat ik wilde stoppen met de behandelingen. Zij kon wel elke week naalden in mijn billen en rug steken, maar dat was niet de oplossing. Ik moest zelf aan de slag. En op de één of andere manier wist ik op dat moment ook hoe. Alsof mijn lijf een lijntje had gespannen naar mijn hart, kreeg ik ineens zin in zwemmen. (En daar was mijn fysio het gelukkig met me over eens). Ik houd van me voortbewegen, en van alleen yoga op een matje word ik dan ook niet gelukkig. Ik móest even stoppen met fietsen – of in ieder geval mijn beenspieren véél minder gaan gebruiken – en mijn rompspieren sterker gaan maken. Thuis oefeningen doen is geen oplossing voor mij, al deed ik het de eerste weken na die laatste fysiobehandeling wel een week of twee braaf. Gelukkig was er een mooie aanbieding bij het zwembad, mag ik van mijn werkgever later beginnen zodat ik eerst kan zwemmen, en wilde Kelian ook graag mee. Daarnaast smeerde ik de eerste weken trouwens ook regelmatig FIT Sportbalsem op mijn billen na de inspanning en werd ik vaak gemasseerd met de sport-massage-olie van fit. Dat hielp ook super! (Ik ben er zo fan van dat ik het inmiddels ook heb toegevoegd aan mijn webshop).

Het werkt! …. maar niet genoeg…

De afgelopen maand deed ik het dus rustiger aan. De eerste paar keren dat ik de borstcrawl deed had ik zowaar spierpijn in mijn buikspieren. Ik wist niet dat je die daar zoveel voor gebruikte! En het was wel duidelijk hoe ik die spieren had verwaarloosd, ondanks de pilates en core stability lessen bij mijn yogaschool. Ik ben nu alweer bijna een maand aan het zwemmen en ik voel me alweer een stuk sterker. Maar ik ben er nog niet. En dat vind ik best lastig. Ik wil zo graag weer echt lekker fietsen. Me écht fit voelen. Dat je je benen onophoudend aan kunt zetten en dat ze dan sterk voelen. Maar misschien betekent dat wel dat ik mijn fiets nog langer helemaal aan de kant moet zetten. Ooooh, ik vind dat zo moeilijk…

Laatst maakte ik het eerste mountainbikeritje sinds ik terug ben uit Portugal en dat was echt heerlijk. Ik heb na afloop goed gerekt en gestrekt, en ik voelde eigenlijk wel ok. Maar die racefiets… Deze week fietste ik heen en weer naar Veenendaal en dat viel toch tegen. Ok, ik lig niet meer zo in de kramp als eerst, maar echt helemaal ontspannen voelen mijn billen ook niet. (Misschien moet ik gewoon weer eens zo’n massage met dat spul vragen aan Kelian, haha). Over een paar weken fiets ik in twee dagen om de Zuiderzee. Ik heb inmiddels maar besloten dat ik dat alleen met Sharon ga doen (en heel misschien met nog één of twee meiden met wie ik vaak fiets), zodat ik niet de sterke organisator hoef te zijn. Dan is het wat makkelijker om goed naar mijn lijf te luisteren. En daarna doe ik het gewoon weer even echt rustig aan. Makkelijk is dat niet, maar soms is het beter om naar je verstand te luisteren dan naar je (fiets)hart ;-)

Zijn de struggles met de liefde voor fietsen en het luisteren naar je lijf voor jou ook herkenbaar? Ik zou het fijn vinden om jouw ervaringen te lezen in een reactie.