Misschien herinner je het je nog wel… in 2017 fietste ik in mijn uppie naar Santiago de Compostella. Een fantastisch avontuur, zeker ook omdat het mijn eerste fietsvakantie was. Hoe leuk is het dan als je iemand tegenkomt die ook voor het eerst op fietsreis gaat naar Santiago de Compostella! En ze was nog deels door mij geïnspireerd ook. Dat vraagt om het delen van haar verhaal, zodat zij op haar beurt weer iemand kan inspireren om op de fiets te stappen naar die ene bijzondere plek in het noorden van Spanje.

Ingrid van de Gezonderie

Santiago de Compostella fietsenZoals het wel vaker gaat in de fietswereld, weet ik niet meer hoe ik haar voor het eerst tegenkwam; Ingrid Prent van de Gezonderie. Wanneer je gek bent op wielrennen, ontmoet je bijna als vanzelf andere fanatieke wielrensters. Zeker als je zoals ik actief blogt en je veel op de sociale media begeeft. Tijdens onze ontmoeting afgelopen week bleek dat Ingrid in dezelfde maand met de Gezonderie begon als ik met Chickfietst. En daardoor was zij ook al een paar jaar flink actief op Facebook en Instagram. Af en toe bekeek ik één van de leuke recepten van Ingrid, en las ik een inspirerend stukje over ‘Stressvrije Vrouwen’, maar dat was het wel. Tot ze ineens in haar posts over Santiago de Compostella begon…. Twee jaar nadat ik het besluit nam om deze reis helemaal alleen te ondernemen, kwam Ingrid in september 2018 op hetzelfde idee. Uiteindelijk vertrok ze op 10 mei 2019 vanuit Tours om in een maand naar Santiago de Compostella te fietsen. Een hele bijzondere reis, niet alleen voor haar, maar ook voor mij. Het was een feest der herkenning!

Santiago de Compostella: reis of bestemming

Wie aan Santiago de Compostella denkt, denkt al gauw aan pelgrims en bezinning. Een woord waar ik zelf al snel kriebels van kreeg (en nee, dat kwam niet door de bedwantsen in de albergues ;-)). Over de reis naar Santiago de Compostella hangt een zweem van religiositeit. Je fietst (of wandelt) niet zomaar ergens heen, nee, het is echt een bijzondere bestemming. Voor mij bleek het uiteindelijk allemaal niet zo zwaar – bij aankomst liet ik de kerk links liggen en bestelde ik een portie bitterballen, een glas bubbels en ik boekte een middagje sauna – maar ik was natuurlijk wel erg benieuwd hoe dit voor Ingrid was. Wat was voor haar dé reden om Santiago de Compostella als bestemming te kiezen?

Ingrid vertelt: “Aan de ene kant was de keuze voor Santiago de Compostella uit praktische overwegingen. Het zou mijn eerste fietsvakantie worden en dan is het wel fijn om een bekende route te nemen. Zo wist ik zeker dat ik onderweg regelmatig andere mensen tegen zou komen, bijvoorbeeld voor als er iets mis zou gaan. Aan de andere kant heeft Santiago ook al wel jaren op mijn bucketlist gestaan. Ik koos er bewust voor deze reis helemaal alleen te maken, omdat ik wilde ervaren wie ik ben als ik echt helemaal op mezelf teruggeworpen zou zijn. Mezelf onderweg tegen komen. Wat dat betreft past het wel weer bij de bestemming. Of je er nu bewust voor gaat of vooral gewoon een mooie fietsreis wil maken, die bezinning komt vanzelf. Persoonlijk hoopte ik van te voren wel echt dat ik helderheid zou krijgen over bepaalde levensvraagstukken door bewust afstand te nemen van mijn dagelijkse leven. En dat is onderweg zeker gebeurd. De reis was wat dat betreft dus belangrijker dan de bestemming.”

Santiago de Compostella: de route

Ingrid begon haar reis dus vanuit Tours, een plaatsje dat zo’n 350 kilometer boven Bordeaux ligt en zo’n 1585 kilometer van Santiago de Compostella. Voor de reis naar deze laatstgenoemde plaats had Ingrid één volle maand vrijgemaakt. Ingrid: “Ik dacht dat ik per dag zo’n 70-80 kilometer zou fietsen, dat werden er in Spanje uiteindelijk 50, omdat ik ook veel pittige klimmetjes had. Gelukkig had ik van tevoren niets vastgelegd en bekeek ik het van dag tot dag. Dit zorgde er mede voor dat ik na twee weken in de flow kwam van fietsen en echt afstand kon nemen. Het enige wat vast stond was dat ik de route langs de kust zou nemen, de Camino Del Norte. Ik ben gek op de zee en die rollende golven zijn tijdens mijn reis nog meer voor me gaan betekenen.”

Santiago de Compostella: to albergue or not to albergue

Wanneer we het over de speciale pelgrimshostels onderweg – ook wel albergues genoemd – hebben, schiet Ingrid in de lach. “Die albergues waren niet zo mijn ding.” Net als ik verbleef Ingrid tijdens haar reis naar Santiago de Compostella liever niet in de albergues. En nee, dat had voor ons beiden niets te maken met de verhalen over de hygiëne. Ingrid vertelt: “In de albergues vind je voornamelijk andere caminogangers. Die zijn (ook) vooral met zichzelf bezig. Ik vond het contact met medefietsers wel erg leuk. Ik reed zelfs twee keer twee dagen met twee andere fietsers een deel van de route. Maar ik vond het wel erg fijn om ’s nachts gewoon op mezelf te kunnen zijn. Ik heb het sociale contact in de hostels niet gemist. Dat zocht ik onderweg wel op, als ik daar behoefte aan had.”

Santiago de Compostella: op de racefiets

Nu kun je de weg naar Santiago de Compostella natuurlijk op vele manieren afleggen. Veruit de meeste mensen ondernemen deze tocht te voet. De route wordt ook steeds vaker op de fiets gedaan. Het valt me op dat dit vaak op een ‘echte’ trekkingsfiets wordt gedaan. (Roosmarijn, de Santiagoganger die ik vóór mijn reis interviewde, ging o.a. op een Santos). Zelf bouwde ik mijn mountainbike om met wegbanden en rekjes. Ingrid koos ervoor om op haar racefiets – een veldrijfiets – te gaan. Ingrid: “Mijn racefiets is voor mij bekend terrein. Ik ben gewend aan die fiets en het voelt gewoon het beste om zo’n afstand daar op te fietsen. Ik had van tevoren een bagagedrager op mijn racefiets laten monteren en had iets bredere banden. Dat was genoeg voor twee tassen achterop en één stuurtas. Meer had ik ook niet nodig. Ik heb niet gekampeerd en mijn kleding werd vaak voor me gewassen. Zelfs als ik als een verzopen kat voor de deur stond en een spoor van modder achter liet, werd ik nog zo hartelijk ontvangen. Ik sliep vaak in kleine hotelletjes en hostels, en ze waren daar vaak zo lief en behulpzaam.”

Santiago de Compostella: bezinning

Ok, ok, ok….bij een reis naar Santiago de Compostella hoort gewoon bezinning. Niet alleen de bestemming, maar ook de route door Noord-Spanje zorgt daarvoor. Flink steile beklimmingen, onverharde wegen, en dagenlang regen, regen en nog eens regen zorgen daar wel voor. (Ik maakte zelf niet voor niets de keuze voor de route vanuit Portugal 😉 Die Ingrid is pas echt een bikkel!) Ingrid: “Die bezinning komt niet gelijk hoor. Bij mij duurde het zeker wel twee weken tot ik genoeg afstand had. En toen was het er ineens. Ineens wist ik wat ik echt wilde in mijn leven en vooral ook wat ik echt niet meer wilde. Dat inzicht kwam middenin de nacht. Dat is me de rest van de reis zo sterk bij gebleven.”

Ook op andere vlakken leerde Ingrid veel over zichzelf. Dit was voor mij enorm herkenbaar en voor ons allebei misschien wel de belangrijkste reden om deze ervaring door te willen geven. Wanneer je in je eentje een lange fietsreis maakt, waar ook naartoe, kom je jezelf geheid een keer tegen. Natuurlijk moet het al wel een beetje in je zitten, maar ik weet zeker dat je je na afloop echt beseft hoe sterk je bent. Vol bewondering en herkenning luisterde ik naar één van de ervaringen van Ingrid.

Met een lach vertelt ze: “Ik heb één heftige dag gehad. Ik was helemaal naar de klote. En toch is dat nu dé ervaring die ik aan iedereen vertel. Van tevoren had ik twee dingen met mezelf afgesproken: rustig blijven en vertrouwen hebben. Ik was ervan overtuigd dat ik zou krijgen wat ik nodig had. Op een dag moest ik twee klimmen over. De eerste klim ging over een smal, onverhard pad. Het regende zo hard dat ik tot mijn enkels in de modder stond. Ja, ‘stond’, want fietsen was geen optie meer. De weg ging met 13 tot 18 procent omhoog. Ik moest mezelf echt naar boven slepen. Wat zeg ik…. mijzelf én mijn fiets! Ik was echt helemaal alleen, op één passerende wandelaar – zij ging sneller! – na. En toch ging ik door. Terwijl ik wist dat er nóg zo’n beklimming zou komen na deze eerste. Het heeft geen zin om een potje te gaan zitten janken en als je maar door blijft gaan dan komt alles toch wel weer goed.” Mijn focus op vertrouwen en rustig blijven heeft me deze dag ook enorm geholpen. En nu ik erop terugkijk denk ik echt: “Wie maakt mij nog wat. Ik heb het gewoon gedáán!”

Santiago de Compostella: de aankomst

Natuurlijk hadden Ingrid en ik het ook over de aankomst in Santiago de Compostella zelf. En wat bleek: ook zij is níet in de kerk geweest. Wel maakte Ingrid haar pelgrimspaspoort vol en haalde ze haar ‘credencial’, het officiële bewijs dat je de reis hebt voltooid, als aandenken. Ook verbleef Ingrid net als ik lange tijd op het plein voor de kerk. “De laatste meters naar het plein toe en op het plein zelf zag ik weer veel van de pelgrims met wie ik stukjes van de reis had gedeeld. Maar het mooiste was toch wel het weerzien van mijn man, Anton. Ik spotte hem gelijk en ging recht op hem af. Daar barstte ik in tranen uit. Ik was er. Het was volbracht. Alle emoties van de reis kwamen los. Mijn man had schone kleren voor me meegenomen, maar ik wilde ze (nog) niet aan. Ik bleef liever nog even in mijn stinkkleren zitten daar op dat plein. Als ik me om zou kleden zou het echt voorbij zijn.”

Santiago de Compostella: nog een keer?

Als laatste vraag ik Ingrid of ze de reis nu nog een keer wil ondernemen. Hoewel ze aangeeft dat ze nog steeds aan het bijkomen is van deze reis, beginnen haar ogen toch direct weer te glinsteren. Ingrids echtgenoot is na haar ervaring vanaf de zijlijn te hebben gevolgd toch ook wel overtuigd geraakt van het reizen op een fiets. Misschien dat ze samen eerst eens langs de Italiaanse kust gaan trekken. En Santiago de Compostella…. misschien fietst ze nog eens – net als ik – vanuit Portugal naar deze bijzondere plaats.

 

Meer lezen over fietsen naar Santiago de Compostella?

In dit blog heb ik mijn route van Faro naar Santiago de Compostella beschreven.

Hier vind je alle tips die ik van Santiago expert Roosmarijn kreeg vóór mijn eerste reis.

Hier lees je hoe ik mijn fiets weer terug kreeg van Santiago de Compostella naar Nederland.

Klik hier voor al mijn blogs over Santiago de Compostella.