‘Je mag hem heel eventjes lenen’. Met deze mededeling stond er onlangs zomaar een Enviliv racefiets in mijn woonkamer. In stoer zilver en mét schijfremmen. Natuurlijk kende ik dit model racefiets van fietsenproduct Giant-Liv al wel langer, maar ik dacht niet dat zo’n racemonster iets voor mij zou zijn. Nou, ik kan je alvast vertellen: ik ben verkocht! Helaas stond er met koeienletters ‘test bike’ op de bovenbuis en moest ik hem gewoon weer inleveren. Maar wat een ervaring. Dat deel ik dus weer graag met jullie 🙂

 

Enviliv Advanced: mijn mening vooraf

 

Ok, ik zal het bekennen: als ik naar racefietsen kijk, dan kijk ik gewoon als eerste naar de kleur hoor. Als ik de kleur niet mooi vind, dan zal ik de fiets ook nooit kopen. Natuurlijk kijk ik daarna ook nog naar andere aspecten van de fiets, maar toch… En dat is precies waarom ik wel eens naar de Enviliv heb gekeken. De meeste andere modellen van Giant-Liv vond ik de afgelopen jaren niet echt bijzonder qua kleur (met veel van die shiny, metallic kleurtjes – niet echt mijn ding), maar de Enviliv had matte kleuren en stoere strepen. Helemaal mijn ding. Maar ik zag ook een enorm aerodynamisch design. Zo’n racefiets voor wedstrijdrensters en andere snelheidsduivels. Ik ben meer het type comfort. Ik zit het liefst niet te diep, maar juist een beetje rechtop. Wat dat betreft was die Enviliv dus echt níet mijn ding…. dacht ik…

Liv Enviliv ReviewReview Enviliv Liv

 

 

Enviliv Advanced: let’s try this

 

Maar ja, als ‘ie dan zomaar ineens voor je neus staat… in je eigen woonkamer… Dan moet je het toch eens proberen! (En nee, ik word niet betaald voor dit blog; het is me zelfs niet gevraagd een blog te schrijven. Mijn lief werkt bij Giant-Liv en dit is zijn manier om mij te verrassen. En dan deel ik natuurlijk graag met jullie hoe dat was). Uiteraard heeft mijn lief de Enviliv eerst zoveel mogelijk aangepast naar mijn lijf door te kijken naar de afstellingen van mijn eigen racefiets. (Deze liet ik in 2018 afstellen tijdens een Bikefit van 12GoBiking – zie link onderaan blog). Na een eerste testrit heeft hij zelfs mijn zadel overgezet, want die is net iets breder dan het standaard zadel van de Enviliv. Je kunt nog zo’n mooie fiets kopen, het wordt pas echte liefde als de fiets op jouw lichaam is afgesteld!

 

En toen kon de echte pret beginnen… Na werk vertrok ik richting de Aardhuisweg, het dichtstbijzijnde klimmetje, voor het echte testwerk. Die ochtend had ik al gemerkt dat het wel even wat anders sturen is met zo’n stijf frame. Ik vloog zelfs bijna uit de bocht…  Je moet écht met je hele lijf sturen. Sturen zoals ik het leerde van Harmen van de Wielrenschool. Laat dit nu ook het meest aerodynamisch én veilig zijn, zeker in afdalingen! Gelukkig was ik er snel aan gewend. Dat stijve merkte ik trouwens ook tijdens het rechtdoor fietsen. De Enviliv reageert echt op elke trap. Eventjes aanzetten zorgt ervoor dat je flink vooruitschiet. (Zo hard zelfs dat Kelian het op een gegeven moment tijdens het allereerste testrondje voor gezien hield). Je voelt echt dat je energie zoveel efficiënter wordt gebruikt. Ik had natuurlijk wel eens gelezen dat dit het geval was bij stijve, carbon frames, maar dat het echt zo’n duidelijk verschil zou zijn… wow!

 

Nog nooit eerder had ik op een racefiets met schijfremmen gefietst. ‘Wel voorzichtig remmen hè’, riep Kelian dan ook toen ik voor het eerst opstapte. Maar blijkbaar was mijn ervaring op mijn mountainbike voldoende. Ik heb er geen momentje problemen mee gehad. Het was voor mij ook de eerste keer met hoge velgen. Ik vind het wel een gaaf gezicht. Ik bedoel, het zorgt wel echt voor die stoere racemonster-look. Waarschijnlijk draagt het samen met het stijve frame ook wel bij aan de snelheid. Het heeft denk ik toch een soort vliegwiel-effect. (Denk aan de spin-fiets in de sportschool). Toch heeft het ook z’n nadelen. Toen ik met meer dan 50 kilometer per uur over de open heidevlakte van de Aardhuisweg naar beneden zoefde, kwam er een windvlaag van zij. Die voel je wel extra goed zeg maar… #stuurtjestevigvasthouden

 

Enviliv Advanced: en nu?

 

Eenmaal thuis werd ik begroet met ‘Hallo mevrouwtje PR PR PR’. Kelian had mijn rit al gezien op Strava en ik had me toch een PR’s gereden… Tja, ik moest mijn oordeel toch aanpassen. Dat racemonster paste me eigenlijk best prima. Sterker nog, toen ik de Enviliv iets later nog eens meenam naar de Posbank voelde het al helemaal vertrouwd. Bijna net zo fijn als mijn eigen racefiets. Helaas is de Enviliv voorlopig way out of my league qua aanschafprijs, maar één ding heb ik wel van deze ervaring geleerd: je weet pas echt of een racefiets bij je past als je het probeert.

 

Giant Liv