Alleen op reis is zoveel leuker!

Ok, eerlijk is eerlijk. Een paar weken geleden schreef ik een positief verhaal over het feit dat ik nu alleen op reis ga. Maar in mijn hoofd werd dat ‘gaan’ vaak vervangen door ‘moeten’. De teleurstelling was (en is) groot. Toch ben ik vastberaden er iets moois van te maken. En daardoor heb ik nu al bijzondere mensen ontmoet, misschien júist wel omdat ik alleen op reis ga….

Warm Showers

Toen ik vorig jaar met Team Chickfietst bij Margriet in Frankrijk was, vertelde zij me over Warm Showers. Dit is een platform speciaal voor fietsers, dat werkt op basis van wederkerigheid. Op de wereldkaart zie je waar andere wereldfietsers wonen, die bij Warm Showers zijn aangesloten. Via de website kun je nadat je (gratis) lid bent geworden, contact opnemen met deze fietsers met de vraag of je onderweg bij hen kunt overnachten. (En zij kunnen hetzelfde doen bij jou, als je tenminste niet op reis bent).

Twee weken geleden besloot ik het er eindelijk eens op te wagen. Bijna gelijk vond ik een Nederlander die op mijn route in de West Algarve woont. Ik was gelijk enthousiast. En hij ook! Hij wilde zelfs wel een stukje met me mee fietsen. Ook wat betreft mijn route dacht hij met me mee. Zo had ik net in een reisgids gelezen over de Ecovia Litoral, een fietspad dat van oost naar west door de Algarve loopt. Hoewel ik via Wikiloc al een aantal geschikte routes had gevonden, leek me dat ook wel een goede optie. Ik had het hier nog niet eens over gehad, of ik kreeg al advies:

“Tussen Faro en Cabo São Vicente zou ik de Ecovia Litoral zo veel mogelijk vermijden. Slechte bewegwijzering, makkelijk verdwalen, veel slecht wegdek. Aanrader is de ‘normale’ route Lagos-Praia da Luz-Burgau-Salema, echter na Burgau een klim van 20% (lopen mag) en een afdaling van 16%. Weet dat de hoofdweg EN 125 een brede vluchtstrook heeft, veel gebruikt door fietsers.”

Fantastisch toch! En zo kreeg ik nog meer goede tips. Ik heb nu al zin om contact op te nemen met de Fransen van Warm Showers, die verderop wonen en ‘off the grid’ wonen. Al woont daar ook een Nederlandse vrouw die ik een half jaar geleden leerde kennen, toen zij net naar Aljezur verhuisde.

Nederlandstaligen Club (NCA) Portugal

Deze Nederlandse vrouw leerde ik kennen via een Facebookgroep, de ‘Nederlandstaligen Club (NCA), Portugal‘ groep. In eerste instantie werd ik lid van deze groep i.v.m. mijn eigen emigratiewens. Via dit soort groepen leer ik echt ontzettend veel over alle praktische en juridische aspecten van het leven in Portugal. Daarnaast leer ik er dus ook hele bijzondere nieuwe mensen kennen. Kort nadat ik mijn blog in deze groep deelde, kreeg ik een heel speciaal mailtje. Het was een mailtje van Marije. Ik kende haar al via haar verhalen over haar boerderij en het olijfoliemerk (Passeite) dat ze is begonnen. Ik vond dat zo gaaf, en nu mailde zij mij met de vraag of ik wilde komen logeren, eten en wijn drinken. Zo tof!

Het aftellen is begonnen

Terwijl ik dit schrijf, voel ik me weer enthousiast, maar ook wel een beetje gespannen. De tijd begint nu echt te dringen. De route heb ik globaal in kaart gebracht, ik heb de gps-bestanden gevonden, ik heb de meeste spullen in huis… maar ik heb nog geen ticket geboekt! De eerste paar dagen in Faro wil ik namelijk eerst even bijkomen van een hectische tijd, samen met Kelian. En hij vraagt me nog even te wachten met het boeken van een ticket… We moeten de komende maand namelijk ook nog ‘even’ verhuizen. Dat maakt het extra spannend, maar dankzij de eerste reacties van de hartelijke Nederlandse Portugezen heb ik er ontzettend veel zin in. Ik kan niet wachten om te ontdekken hoe gastvrij de andere bewoners van dit land zijn. En het feit dat ik alleen reis zal daar vermoedelijk alleen maar aan bijdragen :-).

PS Heb jij nog tips voor mijn ‘Camino Portugues’, neem dan contact met me op via kim@chickfietst.nl. Na een paar dagen ontspanning in Tavira, reis ik van Faro naar Cabo de São Vicente, om van daaruit langs de kust via o.a. Aljezur naar boven naar Lissabon te reizen. Vanaf Lissabon volg ik dé route naar Santiago de Compostella, waar ik onderweg vele wandelaars en fietsers tegen hoop te komen en zoveel mogelijk in albergues zal overnachten.