Nog maar drie weken en dan is het zover: ik fiets mijn derde fietselfstedentocht. Dit keer doe ik op mijn verjaardag mee aan dit Friese evenement. Of ik dan niet thuis moet zitten met een gebakje en slingers? Nee joh, de fietselfstedentocht is inmiddels mijn favoriete Nederlandse toertocht en meedoen is zelfs als je niet eens jarig bent al een feestje. Stel je even voor, duizenden Friezen langs de weg die een feestje bouwen omdat jij langs fietst… Voor wie nog niet overtuigd is, heb ik vandaag vijf redenen op een rijtje gezet om jou te overtuigen dat je je volgend jaar écht écht écht in moet schrijven voor die fietselfstedentocht!
 

1. Feest op de fiets…

 
Wie zichzelf echt enorm sportief vindt en van tevoren misschien zelfs wel een beetje op loopt te scheppen omdat hij of zij ‘wel 235 kilometer op één dag’ gaat fietsen, staat op de dag van de fietselfstedentocht toch een beetje beteuterd te kijken. G-g-g-g-gewoon in spijkerbroek? Op een tandem? In een KOEIENPAK? Met een soundsystem achterop? Eh, ja! De Friese elfstedentocht op de fiets is niet zomaar een toertocht voor wielrenners. Nee, het is een evenement voor Friezen en er doen toevallig ook nog wat van die sportieve gastjes aan mee. Die zich druk maken om het gemiddelde. Maar daar gaat het dus niet om hè. Het is een feestje op de fiets. Genieten van alles wat je ziet om je heen en ondertussen nog een beetje je benen bewegen.
 

2. ….en ernaast…

 
Ik gaf het hierboven al even aan: de fietselfstedentocht is niet alleen een feestje óp de fiets. Sommige toertochten fiets je voor de mooie omgeving, deze fiets je voor de mensen! (Al is het er ook schitterend, zie punt 3). Het maakt niet uit hoe vroeg je start, je wordt aan het begin van je dag verwelkomd door meer Friezen dan je ooit van tevoren had kunnen bedenken. Nu start ik dit jaar om 05.40 (ja, echt…), maar ik heb vernomen dat er zelfs dan al mensen bij de cafés staan. Eenmaal onderweg blijkt de partytent en barbecue een vast onderdeel van de Friese Pinksterinboedel. Muziekje erbij en aanmoedigen maar. Zelfs als je nog om 21.00 uur ’s avonds langs fietst.
 

3. … in Friesland

 
Hoewel ik meer van heuvels houd, ben ik Friesland door de fietselfstedentocht enorm gaan waarderen. Normaal gesproken gebeurt het niet snel dat ik met mijn racefiets richting Friesland trek, vooral ook vanwege de lange stukken met niet veel meer dan weilanden. Maar tijdens de fietselfstedentocht zijn er gelukkig voldoende andere mensen om even achter weg te kruipen om even uit de wind te blijven 😉 De Friese dorpjes daarentegen hebben mijn hart gestolen. Na de eerste fietselfstedentocht heb ik serieus op Funda gekeken naar huisjes in Stavoren en Hindeloopen. Oude huisjes, smalle dijkjes met heel veel schapen, en hier en daar een prachtig meer of een sierlijke gracht. Ik ben fan! (Maar als je dat nu pas doorhebt, dan heb je wel een beetje zitten suffen hoor ;-)).
 

4. Hét kruisje

 
Ok, die Elfstedentocht op de fiets heeft misschien (voor mij tenminste) maar voor een deel met fietsen te maken. Die 235 kilometer lijkt enorm zwaar, maar doordat je zo vaak stopt om een stempel te halen voelt het zeker niet zo zwaar. Het zijn eigenlijk gewoon 10 mini toertochtjes van 25 kilometer. Ik vind het zelf vooral het zwaarst voor mijn rug. Mijn benen blijven wel bewegen, maar dat lange zitten in één houding… Gelukkig kun je je rug dus bij elke stempelpost weer even rekken en strekken. Maar wat jij en ik weten omdat we zelf mee hebben gedaan aan die fietselfstedentocht, dat weten je collega’s niet. En dus kun je de volgende ochtend – als je je ogen tenminste op tijd weer open krijgt 😉 – uiterst trots met hét fietselfstedentocht-kruisje pronken. Heb jij even gedaan hoor op je vrije dag, die 235 kilometer.
 

5. De ultieme zelftest voor (nog) grotere evenementen

 
Denk je nu na het positieve verhaal hierboven, ja leuk Kim, maar ik vind het dus wel gewoon echt retezwaar… Dat kan natuurlijk. Die fietselfstedentocht is zeker een mooie uitdaging om erachter te komen waar je staat. Hoe voelen je benen na afloop? Is je rug nog ok? En hoe zit het met je zitvlak? Voor wie in de zomer nog een grotere uitdaging op het programma heeft staan is de fietselfstedentocht het ideale moment om erachter te komen waar de aandachtspunten liggen. Heb je misschien toch nog een nieuw broekje of zadel nodig, of verdient je core stability nog wat aandacht. De fietselfstedentocht is dit jaar wat laat, maar je bent nog niet te laat.
 
Op misschien nog een fietsreisje door Portugal heen na, is deze tocht voor mij dit jaar wel het ‘laatste hoogtepunt’. (God, wat klinkt dat dramatisch als ik dat zo schrijf :p). Ik ga dus gewoon lekker ultiem genieten op mijn verjaardag. En mocht je toch een taartje voor me hebben meegenomen, dan sla ik die uiteraard niet over. Met die 235 kilometer hoef ik in ieder geval even een dagje niet op mijn lijn te letten 😉