‘Ik heb geen zin meer’. ‘Ik ook niet’. Het is 16.52 uur als ik op mijn telefoon kijk. Is het alweer zo laat? Ik kan nog wel even door, denk ik. Ik voel me net een Duracell konijntje met al die pepernoten in mijn buik. ‘Oh, het regent’, zucht een collega die ook op de fiets is. Nu hebben ze mijn aandacht. Snel check ik buienradar. Ze heeft gelijk. Het regent. Een uur later kijk ik Kelian met een brede glimlach aan door de regendruppels op mijn bril. ‘Blij konijn’, zegt hij. Hoe dat kan? Vandaag geef ik je een kijkje in de mentale trucs die ik op een druilerige dag als vandaag gebruik op de fiets. (Voor zover dat nodig is, want fietsen is zó fijn).

 

Voelen dat je leeft

Als ik op de fiets stap miezert het nog wat. Ik heb mezelf goed verstopt in mijn regenpak, dus ach, wat maakt het uit. Maar zodra ik om het hoekje van het grote kantoor waar ik werk fiets, komt er nog een extra dimensie bij. Wind. Een flinke bak wind. Ik kom amper vooruit, en toch doet het me weinig. Zolang mijn lijf lekker warm is, en mijn buikje vol (met dank aan de pepernoten), maakt het me niets uit. Sterker nog, ik kan wel genieten van de regen op mijn bril (zolang ik nog wat kan zien). En op andere dagen geniet ik van de prikkende kou in mijn wangen. Ik ben niet zo’n kantoormens, dus na zo’n lange dag in mijn bureaustoel achter een computerschermpje, doet die regen en kou me voelen dat ik leef. En dat is toch heerlijk!

 

In je eigen bubbel

Iets later rol ik in mijn eigen tempo het industrieterrein af, richting huis. Ik fiets nu recht tegen de wind in en kom dus amper vooruit. Ik schakel een tandje lichter en laat mijn benen lekker soepel ronddraaien. De lach op mijn gezicht groeit. Om me heen is het donker. De auto’s op de weg naast me zijn slechts ruis. Ik zit namelijk heerlijk in mijn eigen bubbel. Ik denk aan een artikel dat ik deze week las met tips tegen het leeglopen van je energie door negatieve mensen om je heen. Één van die tips was het creëren van je eigen bubbel. (Ik heb het zojuist nog even opgezocht. Er staat letterlijk: “Visualiseer jezelf in een bubbel van licht die jou van top tot teen omringt. Jij bent een zonnetje.”) Ok, zo klinkt het misschien een beetje zweverig (zeker als je het hele artikel leest), maar het werkt wel! De regen en wind is ver weg, want ik ben de zon 😉 Keep smiling!

 

Het regent bijna nooit

Ok, ok, ok, het viel vandaag ook wel mee. Toen ik na de opmerking over de regen op Buienradar keek, zag ik dat het om tien over vijf droog zou worden. En het zou dan een uur lang droog blijven. Precies mijn tijdslot om naar huis te fietsen dus. Na dat kleine beetje regen en wind in het begin van mijn rit was het weer droog. Maar die ene blik op Buienradar was al genoeg voor het dankbare gevoel. Wat vind je op de fiets toch veel mooie levenslessen, als je ze maar ziet. Hoe slecht het weer ook is deze week, telkens als ik op de fiets stap is het (bijna) droog. Precies op het juiste moment. En dan kan ik me wel heel erg druk gaan maken over de regen die misschien komt, maar waarom zou ik. In plaats van te mopperen over de kou, het natte wegdek en de wind, kies ik ervoor te genieten. Ik weet niet of dat me altijd lukt – terwijl ik dit schrijf heeft de weerman al twee keer het woord ‘onstuimig’ gebruikt – maar dat maakt niet uit: het gaat om nu!

 

Ode aan Kelian

Ik hoop dat mijn blog ervoor heeft gezorgd dat je nu misschien wel denkt: ‘Ze heeft gelijk. Ik kan best vaker op de fiets.’ En dat het ervoor zorgt dat je (nog) vaker kunt genieten van fietsen. En ik hoop dat je thuis dan ook zo’n lieve schat hebt, die je ketting droog maakt terwijl jij onder de douche staat. En alvast begint met koken omdat de pepernoten uitgewerkt zijn. Want hoe fijn het ook is op de fiets, samen lekker warm binnen genieten is toch echt het allerfijnst.

Fijne Sinterklaasavond!