She’s back! Na achttien dagen heeft Soetens Fietsvervoer mijn fiets netjes weer terug gebracht van Santiago de Compostela naar Nederland. Dat was toch wel even een dingetje hoor, dat fietsvervoer. Misschien vond ik het wel het spannendste onderdeel van mijn reis naar Santiago de Compostela. Het tijdsbestek waarin het moest gebeuren was kort, dus er mocht niets misgaan. En heel veel informatie kon ik er van tevoren niet over vinden. Daarom beschrijf ik vandaag mijn (top-)ervaring met dit vervoersbedrijf.

Soetens Fietsvervoer: een cruciale factor

Hoe ik er precies bij ben gekomen, weet ik niet meer. Misschien was het wel Roosmarijn die me vertelde dat je je fiets terug kon laten brengen per vrachtwagen. Hoe dan ook, het bestaan van Soetens Fietsvervoer heeft mijn keuzes absoluut beïnvloed. In februari bleek dat ik deze reis alleen zou gaan maken. In eerste instantie wilde ik na Santiago de Compostela nog verder door wilde fietsen. Het initiële plan was ook om samen twee maanden te gaan fietsen en ik wilde mijn reis niet inkorten omdat ik nu alleen moest gaan. Na deze kortstondige koppigheid bedacht ik me dat een (dikke) maand ook lang genoeg was voor mijn eerste fietsreis. Ik heb nog wel gekeken naar de routes ná Santiago, maar het voelde gewoon niet goed…

Bovendien zag ik best op tegen dat gedoe met mijn fiets in het vliegtuig. Het liefst nam ik Kelian aan het begin én aan het einde van de reis mee, zodat hij me kon helpen bij het vervoer van mijn fiets. Maar dat was gewoonweg niet mogelijk. En dus moest ik kiezen. Toen kwam Soetens Fietsvervoer weer bovendrijven… Wat nou als Kelian mee zou gaan op de heenreis naar Faro? Dan kon ik mijn fiets en bagage op de terugweg inleveren bij Soetens!

Fietsvervoer per vliegtuig

Zo gezegd zo gedaan. Als je eenmaal op de plaats van bestemming bent en je fiets hebt behangen met je tassen, dan is het slechts een kwestie van door blijven trappen. Maar als je niet vanuit huis vertrekt, dan moet je je fiets dus eerst op de plaats van bestemming krijgen. In mijn geval lag de start van mijn reis in Faro. Dat betekende dat ik mijn fiets en die fietstassen ook per vliegtuig zou moeten vervoeren. Logistiek gezien vond ik dat best een uitdaging.

Fietsdoos SchipholAllereerst moest de fiets in een fietsdoos. Aangezien we om 06.00 uur zouden vliegen, brachten we mijn fiets de avond ervoor al naar Schiphol. Hier kochten we een fietsdoos bij het bagagedepot (kosten € 23,-). In deze doos past de fiets bijna in z’n geheel. (Ik heb wel een kleine maat frame). Alleen het stuur moest los worden gemaakt. Verder pakten we de fiets zoveel mogelijk in met piepschuim en bubbeltjesplastic. Kelian heeft daarnaast ook de achterderailleur losgemaakt. Tot slot hebben we de banden leeg laten lopen. Na de doos hermetisch af te hebben gesloten met tape, leverden we hem in bij het bagagedepot (€ 7,- per nacht), waar we hem rond 04.00 uur ’s nachts weer ophaalden.

De fietstassen gingen in één grote zak van Lowland, de Lowland Flightbag, die hier speciaal voor is bestemd. Na mijn reis zag ik dat iemand de fietstassen in een blauwe IKEA tas met rits (normaal voor gebruik op een IKEA steekwagentje) vervoerde. Het formaat en het handvat van deze tassen is wellicht handiger. Als je fietstassen in de Lowland tas zitten, is hij groot en lomp. De tas heeft geen wieltjes (duh) en slechts één handvat. Neem daar nog een doos ter grootte van je fiets bij, die je tegelijkertijd in moet checken en zie daar het logistieke probleem ;-). Met z’n tweetjes is dit prima te doen, al is het maar omdat er altijd iemand bij deel één van de bagage kan blijven. Alleen is dit niet onmogelijk, maar wel lastiger. En ik voorzag dat ik daar na vijf weken fietsen geen zin in zou hebben…

Fietsvervoer per vrachtwagen

Gelukkig was daar Soetens Fietsvervoer. Van tevoren wist ik niet veel meer over dit vervoersbedrijf dan de locatie in Santiago de Compostela, kosten en de inlevermomenten. Met dat laatste ging het nog bijna mis trouwens. Mijn terugvlucht ging namelijk op maandag om 12.45 uur. In de laatste week besloot ik nog een extra dag bij Evaline en Jose te blijven. Op het fietsvervoer van Soetens na, had ik niet zoveel met Santiago de Compostela. Ik hoefde er dus geen dagen te blijven. Wat ik alleen heel even vergat is dat het inlevermoment op maandag start om 15.00 uur. Het laatste inlevermoment vóór maandag is zaterdag tussen 10.00 en 12.00 uur. En dus moest ik mijn route inkorten om toch al op vrijdag in Santiago aan te komen. (Ik wilde ook nog even rustig uit kunnen zoeken welke bagage ik in het vliegtuig mee zou nemen en welke bagage ik minimaal twee weken zou kunnen missen).

Op vrijdag 5 mei kwam ik relatief laat aan in Santiago de Compostela. De laatste dag van mijn reis was een natte dag geweest – de enige tijdens de hele reis – met ook nog een lekke band onderweg – ook de enige tijdens de hele reis. Het was nog een hele uitdaging om mijn fietskleding weer droog te krijgen voor zaterdagochtend. (Je wil niet dat je vochtige kleding twee weken of langer in een afgesloten tas zit). Gelukkig had het hostel een föhn te leen! Nadat mijn kleding droog was, besloot ik eerst langs het inleverpunt te lopen voordat ik ging eten. Ik had bewust een hostel om de hoek van het inleverpunt in hotel Mexico. De receptie van het hotel bevindt zich op de 4e verdieping en op dat moment was er net een grote groep aan het inchecken die zowel de lift als de receptieruimte bezette. Ik nam de trap en mocht gelukkig voor nadat ik vertelde dat ik alleen kort iets wilde vragen. De receptionist vertelde me dat ik de volgende ochtend alleen maar beneneden aan hoefde te bellen. Het inleverpunt bevindt zich namelijk in de kelder van hotel Mexico. Dat scheelde weer een hoop gedoe met mijn fiets en bagage in de lift.

Santiago de Compostela - NederlandDe volgende ochtend kwam ik rond 11.00 uur aan bij het hotel. Nadat ik aanbelde, werd inderdaad de garagedeur open gedaan. Op dat moment waren er net vier Nederlanders die hun fietsen hadden ingeleverd. Ze vertelden me dat het wel vier weken zou kunnen duren voordat je je fiets terug zou hebben, in plaats van de aangekondigde twee weken. De bagage en fietsen werden ingepakt door een dikkige, Spaanse Einstein look-a-like. Al snel leken mijn vier Ortlieb tassen (van een redelijk standaard formaat) niet in de vierkante doos te passen. Moeilijk, moeilijk. De Spanjaard dacht dat het wel ok was als niet alles zou passen, maar hij moest toch even zijn Nederlandse baas bellen. Hij had geen bereik en dus liep hij de garage uit. Daar kwamen we twee Zeeuwen tegen, die zojuist geld hadden gepind voor het inleveren van hun fiets. (Alles moest contant betaald worden). Zij dachten dat het wel moest passen. En ja hoor, met een beetje geweld kregen zij de tassen wel in de doos. Met z’n drieën voorzagen ze de uitpuilende doos daarna van een dikke laag plakband, et voila! Nadat het framenummer van mijn fiets genoteerd was, mijn gegevens genoteerd, en het geld betaald, kon ik gaan. (Ok, ik kreeg nog een uitgebreide lezing over de geschiedenis van Galicië, maar daar zal ik jullie niet mee vermoeien 😉 ).

Hereniging met mijn fiets

Op maandag 8 mei vloog ik met alleen mijn rackpack en helm naar Nederland. Daarna begon het afwachten. Ik had namelijk géén idee wanneer mijn fiets afgeleverd zou worden. (En ik kon de fietskleding die in mijn bagage zat inmiddels wel weer goed gebruiken). Gisteren – 17 dagen na het inleveren van mijn fiets en 15 dagen naar mijn terugkeer in Nederland – werd ik gebeld door een Brabants telefoonnummer (0499). Het was Soetens en ze wilden mijn fiets graag woensdag 24 mei (vandaag dus) tussen 10.00 en 11.00 uur afleveren. Fijn!

Fietsvervoer SoetensAl om 09.15 ging vanochtend de deurbel. Soetens! Ik wil nog wel eens de eerste uren in mijn ochtendjas werken, maar gelukkig was ik vandaag al aangekleed 😉 Een vriendelijke Brabander zette het stuur van mijn fiets weer recht en monteerde de pedalen weer. Die halen ze er dus blijkbaar af voordat de fiets in de vrachtwagen wordt gezet. Mijn fiets zag er nog keurig uit. De man bood zelfs aan om me te helpen met het naar boven slepen van de doos met tassen, maar dat hoefde niet. Na een praatje over reizen door de Algarve – de man ging daar ook vaak naartoe met zijn camper – en fietsen naar Rome – blijkbaar kun je je fiets daar ook inleveren bij Soetens Fietsvervoer – vertrok de man weer.

Inmiddels hangt mijn fietskleding alweer aan de waslijn en staat mijn fiets weer te pronken in de woonkamer. Het kost even wat meer dan het vervoer van je fiets en bagage per vliegtuig (€ 191,- in plaats van de kosten voor extra bagage, je fiets en de fietsdoos (± € 70-90)), maar het is toch wel erg fijn om zo met één tasje in het vliegtuig te kunnen stappen. Ik wil nog eens van Venetië naar Pula en dan fietsend naar Dubrovnik om daar weer de boot naar Bari te nemen. Als ik dan doorfiets naar Rome, dan kan ik zo mijn fiets weer inleveren bij Soetens Fietsvervoer. Dus wie weet… Het was in ieder geval voor herhaling vatbaar!