Wij vrouwen staan erom bekend: we hebben veel, en veel,  en veel teveel kleding.  En dan heb ik het nog niets eens over fietskleding. Toen ik begon met fietsen was het al helemaal snel één grote chaos in mijn kledingkast. Want, om er een beetje fatsoenlijk bij te kunnen fietsen met elk weerstype heb je ook héél véél kleding nodig. Lange handschoenen, korte handschoenen, beenstukken, kniestukken, armstukken, overschoenen, sokken, korte broek, lange broek, kort shirt, lang shirt, regenjasje, wintermuts, bandana, bufje, zweethemd, sportbh, hartslagmeterband en ga zo maar door. En dan is dit nog maar de basis voor wat je meeneemt als je een weekendje gaat fietsen in de herfst. Dit verdubbelt zich (minstens) als je een meerdaagse tocht gaat fietsen als Tour for Life. Gelukkig had ik nog een la vrij in mijn hele grote kast van die Zweedse meubelgigant. Ik kocht een paar van die bakjes en bedacht een geniaal systeem voor mijn fietskleding. Hoewel…. dat systeem werkt alleen als je het ook netjes houdt. Je raadt het al, tijd om eens rigoureus door die la te gaan dus. Daarbij vroeg ik mij af of ik nu de enige fietsende vrouw ben met zóveel fietskleding?

Ok, ik beken, ik bewaar ook echt alles. Bijna de helft van mijn wielershirts is te groot. Toen ik net begon met fietsen wist ik namelijk nog niet dat die shirts enigszins nauwsluitend moesten zijn. Als ik nu zo’n te groot shirt aan wil trekken herinnert mijn vriend mij daar elke keer weer fijntjes aan met ‘Kim, trek dat basketbalshirt uit’. Hij heeft natuurlijk wel gelijk. Met zo’n te groot shirt gaat namelijk ook alles wat ik in mijn achterzakken heb zitten – en geloof me, daar kan héél véél in – bij het meest miniscule drempeltje al ‘bouncen’. En toch kan ik die shirts niet weggooien. Van mijn allereerste wielershirt, het UM Sport shirt, kan ik geen afscheid nemen. Je studententijd, je eerste fiets, dat heeft toch een soort van nostalgie. Hetzelfde geldt voor het shirt van de studentenwielervereniging Dutch Mountains, hoewel dit shirt nog steeds goed zit. Dan mijn Tour for Life shirt. Uit de categorie ‘nostalgie’ is dit het shirt de grootste kanshebber om terecht te komen in een lijst aan de muur. Ooit gaat ‘ie er komen, mijn wall of fame à la Lance Armstrong. Of tegenwoordig beter bekend als de muur met truien van Mart Smeets. Maar dan heb ik wel eerst een huis nodig met wat meer muren…

Terug naar de la met wielerkleding. Afgelopen week heb ik hem dus weer eens opgeruimd. Niet dat dat zin had. Er komt de komende tijd weer zoveel kleding bij dat ik toch eens moet na gaan denken over een tweede la. Of misschien wel een heel ander systeem. Hieronder zie je hoe ik mijn la heb ingeruimd: een vak voor de wielershirts, een vak voor de wielerbroeken, een vakje voor wielersokken, een vakje voor sportbh’s en een vak voor zweetshirts en al het andere dat overblijft. Waar ik vooral benieuwd naar ben, is hoe jij dat doet. Waar laat jij je wielerkleding? En vooral, wat doe jij met al die kleinere losse items?

Wielerkleding-opruimenWielerkleding-opgeruimd

 

PS In case you’re wondering: de la in mijn Ikea Pax kast is helaas niet meer in de huidige vorm verkrijgbaar. De bakjes, genaamd Skubb, zijn nog wel te krijgen bij Ikea.