Houd jij ook zo van het fietsen van lange afstanden op jouw racefiets, het liefst op strak geasfalteerde wegen? Crossen over single tracks op een mountainbike is niet voor jou weggelegd. Laat staan al die capriolen op een BMX fiets… Toch kan het juist voor jou als wielrenster héél handig zijn om eens op een ander soort fiets te stappen!

Mijn liefde voor BMX

Ok, hoewel ik inmiddels verkocht ben aan mijn racefiets, ben ik een beetje bevooroordeeld. Mijn ‘fietscarrière’ begon namelijk op de crossbaan. Of eigenlijk zelfs daarvoor, op mijn stadsfiets in de bossen achter ons huis. Misschien is het je wel eens opgevallen dat je die dingen die je als kind hebt geleerd, extra goed kunt en nooit meer vergeet. Zo heb ik op mijn 11e geleerd om een bunny hop – met twee wielen tegelijk ‘hoppen’ – te doen van mijn eveneens fietscrossende neefje. Ik kan het nu nog altijd, zelfs op mijn stadsfiets. Maar vraag me niet hoe jij het moet doen… Ik zou het niet weten!

Beter wielrennen (en mountainbiken)…

Hetzelfde merkte ik toen ik begon met wielrennen. Zeker met afdalen was ik een stuk sneller dan de andere meiden. Op de één of andere manier ‘wist’ ik gewoon hoe ik die bochten door moest. Ik ‘voelde’ hoe ik mijn fiets met mijn lijf in een bepaalde richting moest duwen. Helaas werd ik na een klapband in een afdaling iets voorzichtiger, maar ook nu ik vaker mountainbike voel ik dat ‘fietsgevoel’ vaak vanzelf opkomen. Nu denk je misschien ‘Ja, maar ik heb het niet als kind geleerd, nu heeft het geen zin meer’…

De afgelopen jaren heb ik regelmatig een mountainbike clinic gedaan. Één van de lessen die ik daar leerde was doortrappen. Als je door de modder rijdt, over de sneeuw fietst, en zelfs als je remt. Hiermee blijft je grip maximaal. Na een tijdje kreeg ik er ineens ‘gevoel voor’; alsof het geland was in mijn ‘systeem’ en ‘wist’ hoe het moest. Juist, (bijna) hetzelfde gevoel als wanneer je iets als kind hebt geleerd en het na lange tijd weer probeert. Het leukste van dit alles is misschien nog wel dat ik er ook profijt van heb op de racefiets! Meer dan ooit voel ik dat ik grip heb op het wegdek en vertel ik mijn fiets waar hij naartoe moet, in plaats van andersom. Ok, meestal dan 😉

…door de BMX’en

De ultieme plek om te leren hoe jij jouw fiets kunt sturen is voor mij nog altijd de crossbaan. Vorige week was ik weer eens op een (ieniemienie) pumptrack. Het kind kwam gelijk weer in mijn naar boven. Lekker spelen! De bochten zijn vaak kort en hoog, waardoor je je fiets er doorheen kunt duwen. Elk rondje kun je jouw fiets weer een beetje schuiner laten gaan. Op de racefiets zijn de afdalingen vaak lang (lees: hoge snelheid) en de bochten ook (lees: je raakt steeds een beetje verder uit de bocht als je niet genoeg durft te sturen). In de bochten op een crossbaan (of op een goede track in het bos) zijn de bochten overzichtelijker en kun je ervaren hoe het voelt als JIJ jouw fiets door die bocht duwt. Wist je dat je door de bewegingen met jouw lichaam zelfs een hele crossbaan af kunt leggen zonder te trappen? Hoe vaker je het doet, hoe beter je zo’n baan leert lezen. En het bos, en uiteindelijk zelfs die hele spannende afdaling van bijvoorbeeld de Stelvio. Echt waar!